Superbelfrzy

Społeczność eduzmieniaczy


1 komentarz

Drama na fb c.d.-scenariusz


Scenariusz/instrukcja lekcji metodą

„Drama na facebook’u”

Temat projektu: Warto było umierać? Zrywy narodowowyzwoleńcze w XIXw.

Wprowadzenie:

W XIX w. naszą już brutalnie dziejowo doświadczoną ojczyznę, spotkał los utraty niepodległości na długie 123 lata zaborów, uzależnienia i zniewolenia przez Królestwo Pruskie, Cesarstwo Austriackie, Cesarstwo Rosyjskie. Losy naszego narodu splotły się z dziejowymi przemianami epoki napoleońskiej, czasów Świętego Przymierza, Wiosny Ludów oraz budzenia się nowoczesnych poglądów społecznych jak naród, liberalizm… W kulturze XIX w. zapanował romantyzm …młodości dodaj mi skrzydła…, „Czucie i wiara silniej mówi do mnie niż mędrca szkiełko i oko”. Żyli tam ludzie, twór dorobku czasów króla Stasia, wykuci jak stal w bitwach rozbiorowych, legionach, wojnach napoleońskich, ludzie dumni, jak na te czasy starannie wykształceni, honorowi, a przede wszystkim miłujący ojczyznę. Gorliwi patrioci i ciemiężyciele chłopstwa, reprezentanci stanu szlacheckiego ale czy narodu. Ci ludzie często niewiele starsi od Ciebie wzniecali, organizowali opozycję tajną i jawną, przeciw decyzjom państw rozbiorowych, a w końcu wzniecali powstania narodowe, listopadowe, krakowskie, styczniowe i mniejsze zrywy, zamachy zbrojne. Ludzie Ci organizowali poza granicami państwa niezależne instytucje władzy, pełnili rolę emisariuszy tj. tajnych wysłanników do okupowanego kraju. Niestety wszystkie powstania zakończyły się klęską, a liczby ofiar szły w dziesiątki tysięcy, a z pewnością i w setki przez cały XIX wiek. Czy ich olbrzymia ofiara, ofiara poniesiona przez naród (ofiary cywilne), ludzi młodych, pięknych w umyśle, sercu i duszy, była koniecznością, etapem utrzymania polskości, języka, kultury, trwania państwa? Czy ofiarą „choroby” młodego umysłu, który nie uznaje niemożliwości, a zdrowy rozsądek chowa pod gorejącym sercem? Wariactwem o niemożliwym pozytywnym zakończeniu?, nielogiczną decyzją wobec potęgi państw zaborowych. Może brakiem porozumienia miedzy szlachta i chłopstwem, młodymi i starymi, konserwatystami i ewolucjonistami? Stworzymy razem odpowiedz na pytania kluczowe: Czy ta ofiara była zasadna? Dlaczego nie było tak, jak być powinno, dlaczego przegraliśmy? Czy dobrze, że walczyliśmy? Porozmawiajmy o tym na facebook’u, opowiecie o tym mi oraz innym. Poszukamy wspólnych refleksji.

 CELE

  • problemowe ujęcie dziejów naszego państwa pod zaborami
  • analiza wydarzeń przez pryzmat postaci historycznych
  • symulacja procesu historycznego

 Zadanie:

Czas trwania 11.03-04.04.2013r. (do modyfikacji)

Miejsce: Facebook

Aktorzy: nauczyciel/supermoderator, uczniowie/postaci historyczne

Ramy chronologiczne: rok 1815 do końca XIX w.

 Realizacja tematu: Warto było umierać? Zrywy narodowowyzwoleńcze w XIXw. metodą dramy na facebook’u,

 Przebieg.

  1. Stwórz profil na facebook’u przydzielonej Tobie postaci historycznej z okresu powstań narodowowyzwoleńczych, których życiorysy często obejmowały prawie cały wiek, jak choćby książę Jerzy Czartoryski. A następnie ten profil:
  • rozwijaj, wzbogacając o zdjęcia, ciekawe informacje, linki do stron
  • korzystaj z narzędzi WEB 2.0, (dostępne w źródłach, szukaj również samodzielnie)
  • stwórz awatara, który krótko przedstawi twoją postać
  • możesz tworzyć grupy skupiające postacie z podobnego wydarzenia/okresu
  • przestrzegaj netykiety
  1. Aktywnie komentuj, dodawaj posty na stronie projektu związane z twoja postacią ale i nie uciekaj od pytań kluczowych, prowadź dyskusję, wyrażaj swoje zdanie:

– dodawaj informacje o postaci, wydarzeniach

– podawaj ciekawe strony

– wykonuj zadania z darmowymi narzędziami w sieci (linki w źródłach, ale oczywiście możecie sami poszukiwać) i dołączaj efekty swojej pracy do profilu oraz na stronie fb

– szukaj ciekawostek, informacji kontrowersyjnych

– źródeł poszukuj w sieci ale i w każdym innym miejscu

– wysoce punktowane będą działania w terenie, potwierdzone dokumentacją foto/video (ale i audio, np. podcast) i opublikowane w sieci – ogólnie forma i technika dowolna

– wysoce punktowane będą działania

3. Na stronie projektu musisz pojawić się nie rzadziej niż trzy razy w tygodniu

4. Pamiętaj o podawaniu źródła informacji

5. Pamiętaj oczekujemy twojej odpowiedzi na postawione pytania!

6. Dyskusja musi opierać się o wiedzę na temat wydarzeń i postaw danej postaci.

Ocenianie (ewaluacja)

Oceniania będzie odbywać sią za pomocą otrzymywanych sprawności, przedstawionych za pomocą medali. Medale będę przyznawał sam jaki i wy możecie oceniać siebie sami:

  1. Oceniana będzie statystyka posta –medal częstoumilacza, waga 30 pkt
  2. Medale za sprawności:

biografa (za informacje o postaci) waga 30 pkt

tropiciela (wyszukiwanie ciekawych informacji) waga 30 pkt

programisty (za wykorzystywanie darmowych aplikacji internetowych, za każdą 10 pkt, jednak nie więcej niż 50 pkt) waga 50 pkt

faktografa (za jakość informacji faktograficznych, wydarzenia, opisy itp.) waga 20 pkt

aktywisty (za aktywność na stronie) waga 30 pkt

batalisty (za ciekawe informacje o tematyce wojennej) waga 10 pkt

order śmiechu (za zabawną formę wpisów) waga 10 pkt

aktora (ze symulacje postaci, odgrywanie przypisanej roli) waga 20 pkt

dziennikarza (za najlepsze opinie i analizy procesu historycznego) waga 20 pkt

turysty (za realizacje zewnętrzne, ślady w okolicy po opisywanych wydarzeniach, wyjścia w teren) 40 pkt

bibliotekarza (za wykorzystywanie wiedzy z poza sieci, pamiętać o podaniu źródła 10 pkt za każde źródło nie więcej niż 50) waga 50 pkt

odkrywcy (odkrywanie rzeczy nowych) waga 40 pkt

związkowca (za tworzenie i udział w grupie stworzonej dla wydarzenia) 40 pkt

 14 medali na trzech poziomach

Co dwa tygodnie otrzymacie odpowiednią ocenę z projektu, jeden medal można otrzymać dwa razy i uzyskać przypisaną mu liczbę punktów (jednak raz na dwa tygodnie). Medale będziecie zamieszczali w albumie nagroda 1  i nagroda 2 w zdjęciach na profilu. Medale zostaną do Was wysłane przez moderatora i informację o tym umieścicie we wpisie na stronie. Medale będą przydzielane na bieżąco.

WAŻNE

Jeżeli uważacie, że należy wam się określony medal, proszę umieścić taki wpis na profilu moderatora! (analogia do wpisów/informacji umieszczanych z różnych gier na fb. Np. ubiegam się o medal biliotekarza)

 

Za niezaliczenie lub zaliczenie odpowiedniego poziomu uzyskuje się odpowiednią ocenę (możliwe różne scenariusze)

 

 

działacz 150-200 pkt

Profesjonalista 210-350 pkt

Ekspert min 360 pkt

Tydzień I -II

minimum 5 medali

minimum 8 medali

minimum 12 medali

Tydzień III- IV

minimum 5 medali

minimum 8 medali

minimum 12 medali

 

Bonus

Za każdy medal poza minimum otrzymasz dodatkowe punkty 10 pkt za każdy (poza punktami już do medalu przypisanymi. Osoby z największymi liczbami punktów otrzymają nagrodę w postaci dodatkowej oceny za każdy tydzień

 Punkty zostaną wpisywane pod adresem

Tabela punktów

Każdy na bieżąco może je sprawdzać i samodzielnie podliczać

Zakończenie

 Na zakończenie projektu odbędzie się debata otwarta, poprzedzona ankietą. W trakcie debaty zaprezentowany zostanie przebieg działań i refleksje uczestników. W drugiej części nastąpi podział na zespoły i stworzymy materiał metodą booksprint, według przygotowanego spisu treści i bazując oczywiście na materiałach wypracowanych w projekcie.

 

 Przykładowy medaluŚMIECHU 10 PKT (374x388)










Reklamy


3 Komentarze

Drama na Facebook’u


            W pewien chłodny dzień, kiedy już była świąteczna atmosfera, a jeszcze nie było świąt, dokonując codziennego rytuału przeglądu aktywności na facebook’u, napotkałem na ciekawy profil o nazwie Facecje. Na tym profilu rozbawił mnie post na temat obrad Sejmu Wielkiego, gdzie komentarze umieszczane były przez bohaterów tych wydarzeń, z pełną opcją lajków i możliwości portalu. Oczywiście, były tez inne wpisy jak okazjonalny post Maryi plus komentarze prosto ze stajenki betlejemskiej. Pomijając oczywiście pewnego rodzaju słabości facebook’a związane z wybitnie potocznym stylem prowadzenia „dyskusji”, sama forma aktywności strasznie mnie zainspirowała, oczywiście edukacyjnie (na szczęście posty były już w formie zdjęć, co uchroniło je przed nadmiarem „kwiatków”). Kurczę, myślę, przecież to nic innego jak znana i lubiana metoda edukacyjnej symulacji, jak drama – pamiętacie, jedna osobą jest słońcem, a reszta biega dokoła i odgrywa role planet. Myślę więc, że do tego pomysłu można stworzyć niezły projekt edukacyjny, angażujący uczniów w ich ulubiony sposób, w sieci, a może nawet metodę aktywizującą. Oczywiście moja wizja kręci się wkoło przedmiotów humanistycznych, jednak myślę, że taką aktywność można wykorzystać dla dowolnego przedmiotu i wielu różnych zagadnień. Ja tworzę scenariusz wydarzeń powstań narodowowyzwoleńczych pt. Idea walk i sens powstań w XIX w., gdzie młodzież będzie odgrywała rolę postaci związanych z tymi wydarzeniami, tworzyć funpage oraz cały zestaw działań dookoła, związanych z wykorzystaniem aplikacji WEB 2.0. Zanim przystąpiłem do pracy konsultowałem to z moimi podopiecznymi, a oni sami uznali to za ciekawy pomysł, więc zapowiada się świetna zabawa. Edukacja i zabawa, czy można oczekiwać czegoś więcej?

Co robi uczeń po powrocie do domu, a czasami już wcześniej, czasami cały czas? Odpowiedź jest prosta, sprawdza pocztę, oraz co słychać na fejsie. A skąd to wiem? Często, kiedy już kończyłem pracę, a fizycznie byłem w pracy dalej, zadając jakąś zdalną pracę, odpowiedź uzyskiwałem zaraz po zakończeniu przez daną klasę lekcji, a chwilę później uczeń był aktywny na facebook’u. Oczywiście można to zwalczyć, ja jednak wolę to wykorzystać. Kiedy on przegląda aktywności i lajkuje wpisy swoich przyjaciół, równolegle może sprawdzić, co się wydarzyło w grupie projektowej, angażuje się, traktuje to jak normalne działanie, nie z przymusu, a z ciekawości. Myślę, że sprawa jest rozwojowa, a pomysł okaże się trafiony.

 Do rzeczy, jak to wykombinowałem.

 Role:

 Nauczyciel:

  • określa dokładnie temat, cele, czas, zadania do wykonania oraz sposób ewaluacji („oceniania” traktowane jako motywowanie a’la WebQuest)
  • zakłada profil na facebook’u (funPage), którego staje się administratorem, ważne – moderatorem. Oczywiście funkcję administrowania można podzielić między grupy projektowe np. tygodniowa organizacja, zamiana ról. Jednak proszę pamiętać, ze nauczyciel nie może zostać zwolniony z funkcji moderowania. Jest to szczególnie ważne ze względu na: możliwe minięcie się uczniów z tematem, złą interpretację zadań, przestrzegania procesu, ewaluacji oraz netykiety. Ważne jest być dopingować, moderować ale nie prowadzić za rączkę, określać, nie indoktrynować, no i tworzyć miła atmosferę.

 Uczeń:

  • tworzy, zakłada profil pojedynczy lub grupowy, profil jest wypadkową tematu: osoba, grupa, wydarzenie, związek logiczny, proces historyczny (ja zrobię to z powstaniami XIX w.). Jeżeli profil będzie grupowy, a uczniowie określają swoje role, mogą również stworzyć podstronę, dla własnych działań, a następnie wspólnie się wypowiadać na profilu projektu.
  • tworzy swojego, grupowego Avatara (darmowe aplikacje dostępne w sieci np. Voki) oczywiście linkuje go w profilu. Avatar opowiada o zadaniu, roli, pomysłach, krótko bo reszta w opisie.
  • aby działania miały sens konieczne jest jak najgłębsze utożsamienie się z odgrywaną postacią, czego skutkiem muszą być informacje o postaci/”narzędziach” (odgrywać/utożsamiać można się z procesem, związkiem logicznym itp.) Może być konieczna rozmowa nauczająca, lekcja wprowadzająca w tematykę, a reszta już „odwrócona”.
  • uzupełniając profil, uczeń musi robić to w sposób wyczerpujący podać: dane biograficzne, informacje faktograficzne, stworzyć galerię postaci/wydarzenia, podać strony internetowe (jak źródła WebQuest), stworzyć swoje zaplecze źródłowe. Oczywiście ma na celu członków innych grup, gości na profilu, którzy mogą  uzyskać względnie pełnie informacji na temat postaci czy wydarzenia. A z pewnością to zrobią, jak to na facebook’u z ciekawości.
  • aktywnie moderuje swoje posty. Aby działania mały odpowiednie tempo, posty powinny być umieszczane minimum 3 razy w tygodniu. Jednak ta kwestia jest do określenia. Ważne jest to aby fakty były przeplatane licznymi opiniami, dla silniejszej interakcji
  • komentuje posty swojej i innych grup odgrywając przydzieloną rolę, odgrywają wypowiada się ustami swojej postaci, jak w dramie
  • realizuje założone przez nauczyciela/moderatora cele poprzez dodawanie linków jak:

-strony związane z tematyką

-tworzy materiały dodatkowe określone przez nauczyciela jak: komiksy, infografiki, prezentacje, materiały audio i video, puzzle, awatary, mapy myśli (każda grupa może mieć inne zadanie). Pomaga to kształtować liczne kompetencje ucznia.

– szuka i wykorzystuje źródła oraz ogólnodostępne narzędzia sieci WEB 2.0, możliwe do wykorzystania dla tematu pracy np. dysk wirtualny, gdzie gromadzi owoce poszukiwań i tworzy swoje archiwum, możliwości jest bardzo wiele…

  • koniecznie przestrzega zasad etykiety oraz kontraktu grupowego, zna podstawowe elementy prawa autorskiego i własności intelektualnej w intrenecie. Warto stworzyć wspólną bazę informacji otagowanych przez uczniów, wykorzystując do tego np. dokumenty gmail. Tam wszyscy mogą wrzucać informacje na ten temat. Można też zaproponować możliwość złożenia wspólnego fotobloga, printest’a , gdzie uczniowie mogą zamieszczać informacje o prawie autorskim i nie tylko, w formie zdjęć z opisem lub tworzyć gloga na gloksterze, możliwości jest jak zwykle w WEB2.0 wiele.

 Ewaluacja/ocenianie:

            Tu sprawa na pierwszy rzut oka może wydawać się kłopotliwą, jednak wcale tak nie musi być. Projekt można odrobinę zgamifikować, a moją propozycja jest przygotowanie sylabusa odznak dla uczniów (jak robię własne pliki graficzne), które uczniowie mogą przyznawać sami jak i superadministrator/nauczyciel. Liczba odznak, cos jak sprawności np. biografa, geografa, opiniotwórcy, faktografa, aktywisty itp., zależy od kreatywności i zagadnienia. Można również stworzyć system poziomów związany z częstotliwością wpisów, używanego języka, liczby odpowiedzi w poście, czy ilości lajków. Nie bójcie się ilości pracy, bo część wykonana za Was facebook, który generuje liczne statystyki i zestawienia, zawsze można je dostosować do swoich możliwości.

            Wiem, że dla wielu osób będzie to troszkę zawiłe ale wkrótce przedstawię pełen scenariusz i pokażę, jak to praktycznie wykonałem. Traktujcie wszystkie rozwiązania jako metodę a nie gotowy scenariusz.

 Podsumowanie:

 Czas na podsumowanie, a tu należy odrobinę odjeść od nowoczesnych narzędzi na rzecz starej, wypracowanej metody, jak debata (nie możemy zapominać o kompetencjach miękkich). Młodzież w jednym miejscu i o jednym czasie spotyka się i przedstawia swój dorobek, oczywiście konieczne jest wykorzystanie rzutnika, narzędzi do tworzenia prezentacji (PowerPoint., Prezi itp.), filmu i wszystkiego innego co potrzebne. Acha zapomniałbym! O ile na początku praca nad projektem może przebiegać pojedynczo, to na końcu dobrze będzie stworzyć grupy (chyba, że istnieją), które zajmą określone stanowisko, skupią się wkoło jakiegoś jednego rozwiązania i będą je forsowały na debacie. Aby sprawę sprecyzować tak, by się nie wymknęła spod kontroli, można bardzo delikatnie zasugerować pewne rozwiązania, propozycje.

W debacie istotnym elementem powinno być określenie mocnych i słabych stron pracy metodą „dramy na facebooku” głównie dla wzmocnienia więzi uczestników, ale również dla naszej wiadomości. Dobrze będzie zaprosić publiczność.

Zdaję sobie sprawę, że powyższy opis jest niezwykle skromny, co do wielości działań i wymaga już doświadczenia w rzeczywistości WEB 2.0. Metoda z pewnością nie będzie wolna od słabości i niedomówień. Postaram się wkrótce przygotować bardziej obszerny materiał na jej temat poparty gotowym scenariuszem i jego ewaluacją.


3 Komentarze

Whiteboard – biała tablica w edukacji


Whiteboard czyli biała tablica, jest skutecznie stosowanym narzędziem w biznesie, pomaga organizować, systematyzować oraz kreować nowe działania.

Czytaj dalej