Superbelfrzy

Społeczność eduzmieniaczy


2 Komentarze

Wiosenna eTwinningowa infekcja w Lizbonie.


            commun

    W dniach 14-16 marca 2013 roku wzięłam udział w dorocznej międzynarodowej konferencji eTwinning w Lizbonie. Konferencję zorganizowano w Corinthia Hotel Lisbon. To moja trzecia międzynarodowa konferencja eTwinning. Pierwsza odbyła w Budapeszcie, druga w Berlinie, trzecia, mam nadzieję nie ostatnia, w Lizbonie. Podczas każdej konferencji poznawałam nowych nauczycieli, niektórzy są moimi nowymi partnerami, zaprzyjaźniłam się z ciekawymi ludźmi, od których wciąż się uczę i dzięki temu rozwijam swoje umiejętności.

Znalazłam się w grupie ponad 500 nauczycieli z całej Europy, którzy na konferencję przybyli na zaproszenie swoich Biur Narodowych eTwinning, lub Biura Centralnego eTwinning mieszczącego się w Brukseli. Z Polski przyjechała pokaźna delegacja nauczycieli, ambasadorów, ekspertów i pracowników Biura Narodowego. Co roku w międzynarodowej konferencji biorą udział laureaci polskiego konkursu eTwinning. Tym razem nasze miasto reprezentowałam z panią dyrektor Przedszkola Miejskiego nr 13, które w ogólnopolskim konkursie na projekt eTwinning zajęło II miejsce. Bardzo się cieszę, że po naszym spotkaniu pani dyrektor potrafiła zachęcić swoje nauczycielki do przystąpienia do programu eTwinning i wspierała je w pracy. Koordynatorka projektu nie mogła uczestniczyć w spotkaniu w Lizbonie, gdyż spodziewa się dziecka, dlatego przedszkole reprezentowała pani dyrektor.

Udział w konferencji międzynarodowej jest  doskonałą okazją, by pochwalić się naszymi osiągnięciami w Europie, gdyż polscy nauczyciele należą do jednej z najliczniej reprezentowanych narodowości w programie eTwinning, a nasze projekty są bardzo wysoko oceniane przez komisje konkursowe.

Po zarejestrowaniu się, odebraniu indentyfikatorów wspólnie z partnerkami  przygotowałam wystawę na temat naszego projektu. Projekty zwycięskie otrzymały specjalne miejsca wystawowe, znakomicie oświetlone, wyposażone w stolik i krzesełka. Partnerzy podzielili się zadaniami, więc każdy znał swoje obowiązki,  zaprezentowałyśmy materiały   projektu w naszym boksie i mogłyśmy podziwiać inne wystawy. Zachwycałyśmy się pomysłowością nauczycieli, próbowałyśmy narodowych smakołyków, brałyśmy udział w konkursach i loteriach.

Głównym punktem programu konferencji było wręczenie nagród zwycięzcom w europejskim konkursie eTwinning. W tym roku przyznano 6 nagród tematycznych i 3 nagrody główne. Nagrody tematyczne – język hiszpański, język francuski, język niemiecki, Nagroda im. Marii Skłodowskiej-Curie, Nagroda porozumienia Międzykulturowego im. Mevlany, Nagroda w kategorii Język angielski jako drugi język.

Trzy główne nagrody przyznano w kategoriach wiekowych 4-11 lat, 12-15 lat, 16-19 lat.

Oto polscy nauczyciele w gronie zwycięzców.

Jolanta Okuniewska, Szkoła Podstawowa nr 13 w Olsztynie za projekt Friends Fur-ever, nagroda w kategorii wiekowej 4-11 lat;

Stanisława Czerezdrecka, Zespół Szkół w Dąbrowie Opolskiej za projekt The Rainbow Village project, nagroda w kategorii wiekowej 12-15 lat;

Wioletta Sosnowska, Zespół Szkół Tekstylno-Handlowych w Żaganiu za projekt Dans le cercle des signes du zodi@que, nagroda w kategorii specjalnej język francuski;

Małgorzata Czech, Gimnazjum nr 11 w Częstochowie za projekt Direkt aus…  nagroda w kategorii specjalnej język niemiecki;

Małgorzata Pawlik-Podgórska, Miejski Zespół Szkół, Gimnazjum nr 1 w Czeladzi za projekt Fly me to the Moon, nagroda w kategorii specjalnej Nagroda Marii Skłodowskiej-Curie;

Katarzyna Zawiła-Dudzik, Szkoła Podstawowa nr 4 im. Orła Białego, Czechowice-Dziedzice, za projekt Intercultural dialogue through fairy tales, drama and art,  nagroda w kategorii specjalnej Nagroda Porozumienia Międzykulturowego im. Mevlany.

Uczestników konferencji powitała pani Androulla Vassiliou z Departamentu Edukacji Komisji Europejskiej, następnie przemówił pan Nuno Crato Minister Edukacji i Nauki Portugalii. Po zaprezentowaniu się przedstawicieli poszczególnych krajów przyszedł czas na występ uczniów ze szkoły im. Michela Giacometti w Quinta do Conde, Sesimbra, Portugalia. Występ był porywający i został przyjęty z ogromnym aplauzem uczestników konferencji.

Po przerwie kawowej rozpoczęła się ceremonia wręczania nagród. Była to dla mnie niezwykle wzruszająca chwila, gdyż odbierałam nagrodę za zdobycie pierwszego miejsca za najlepszy projekt eTwinning w kategorii wiekowej 4-11 lat. Na scenę weszłam razem z moimi partnerkami z projektu Cornelią Melcu z Rumunii i Alicją Maia Neto z Portugalii. Wcześniej został zaprezentowany film, który nakręcono w naszych szkołach na temat projektu Friends Fur-ever. Oglądałyśmy go z wielkim zainteresowaniem, efekt zachwycił wszystkich i po chwili rozległ się ogromny aplauz publiczności.

Wieczór zakończył się zwiedzaniem wystaw oraz rozmowami z nauczycielami z różnych krajów europejskich, którzy zaciekawieni dopytywali się jak pracuje się metodą projektu, jak należy planować pracę i jak współpracować, by osiągnąć sukces tej miary. Ta część konferencji to też dzielenie się doświadczeniem oraz nawiązywanie kontaktów do nowych projektów. Zaowocuje to z pewnością nowymi projektami w kolejnym roku szkolnym. Wieczorem zorganizowano nam wycieczkę autokarową po Lizbonie. Podziwialiśmy zachwycające miejsca stolicy Portugalii, przewodniczka opowiadała nam o historii tego kraju i wielkich odkryciach geograficznych. Dzięki nauce historii w polskiej szkole znaliśmy odpowiedzi na zadawane pytania, czym wprawiliśmy w zadziwienie innych nauczycieli, sami byliśmy zdumieni, że nie znali nazw statków Krzysztofa Kolumba.

Kolejny dzień obfitował w szereg warsztatów prowadzonych przez doświadczonych eTwinnerów. Tego dnia również prezentowałam swój zwycięski projekt, wspomagały mnie moje partnerki. Sala była wypełniona zainteresowanymi nauczycielami, po prezentacji udzielałam odpowiedzi na pytania nauczycieli. Odebrałam mnóstwo gratulacji, co utwierdziło mnie w przekonaniu, że nasz projekt był rzeczywiście najlepszy w Europie.

Po swoim warsztacie wzięłam udział w sesji 2  prowadzonej dla nauczycieli języków słowiańskich. Swoje projekty zaprezentowały nauczycielki z Polski Marzena Kaszyńska, Katarzyna Chojnacka, ze Słowacji Petra Plihalova, Kornelia Lohynova oraz z Chorwacji Dubravka Granulic.

Tego dnia jeszcze brałam udział w seminarium na temat promocji realizowanych projektów prowadzonym przez Claire Morvan z Biura Centralnego eTwinning z Brukseli i Danielę Bunea z Rumunii. Dzieliłam się swoimi doświadczeniami jako nauczyciel realizujący projekty, oraz jako  ambasador programu eTwinning, który promuje program w regionie.

Wieczorem odbył się uroczysty obiad, na który wszyscy uczestnicy zostali zabrani podstawionymi autokarami. Mieliśmy okazję posłuchać koncertu fado .

Ostatni dzień poświęcony był podsumowaniu konferencji, odbywały się dyskusje panelowe, głosowania. Obejrzeliśmy też reportaż filmowy z konferencji zrealizowany przez ekipę filmową towarzyszącą nam przez całe trzy dni.

Konferencja była niezwykle udana. Zadbano o każdy szczegół i detal, by uczestnicy czuli się komfortowo, by z konferencji wywieźli nowe inspiracje i przemyślenia, by swoją pasją zarażali innych nauczycieli. Dla mnie były to niezwykłe chwile, podczas których z dumą reprezentowałam kraj, swoje miasto i szkołę.

Relacja video   https://www.youtube.com/watch?v=hwLoFh4dhq0

Zdjęcia               http://www.picturetrail.com/sfx/flicks/preview/8893508

Blog konferencji   http://conference2013.etwinning.net/category/workshop-report/
————–
test:
//LearningApps.org/watch?app=1181794

Reklamy


8 Komentarzy

Glog- interaktywny plakat.


glogster
edu.glogster.com

   GLOG -zajrzyj koniecznie.

Wchodzę do pokoju córki. Na ścianach plakaty. Na jednym z nich czterech roześmianych członków zespołu  „ Arctic Monkeys ” siedzi w łódce na środku jakiejś wielkiej wody. Zamykam oczy, słyszę jej plusk , śmiech z łódki, po chwili muzykę, której córka słucha wieczorami. Otwieram oczy- plakat jest martwy.

Takie martwe plakaty czasami wykonują uczniowie na zajęciach w szkole. Tematyka jest różnorodna: Moje miasto, Moje hobby, Zwierzęta w ZOO, Średniowieczna architektura, Motyle, Antarktyda…. Czytaj dalej


9 Komentarzy >


Image

Michał z Kropką na spacerze.

Taki banalny temat- psy. Co można zrobić w projekcie o psach ? Można wiele zdziałać, gdy ma się zapał, pomysły i takich wspaniałych uczniów, jakich przyszło mi uczyć.

Czytaj dalej


5 Komentarzy

Możesz zostać Andersenem.


story1

artist krisblues/storybird.com

Pamiętam jak w dzieciństwie mama czytała mi i mojemu bratu książki. Na okładce przecież widniał napis-Poczytaj mi, mamo. Tata robił to nieporadnie, ale też lubiłam jak nam czytał. Szybko sama nauczyłam się czytać, bo zauważyłam, że tata skraca czytanie i opuszcza zdania, które na pewno czytała nam mama. Od tego momentu wielokrotnie zdobywałam tytuł Mola książkowego w konkursie osiedlowej biblioteki. Nadal bardzo lubię czytać, książki dostaję i kupuję w prezencie. Czasu nie mam za dużo, ale w wakacje, ferie z radością nadrabiam czytelnicze zaległości.

Staram się, aby czytanie sprawiało przyjemność moim uczniom. Mamy w klasie biblioteczkę pełną ciekawych książek, które przynieśli do klasy i muszę przyznać, że dzieci chętnie po nie sięgają. Czytam też moim uczniom codziennie, ponieważ zainicjowałam w naszej szkole akcję-Cała Polska Czyta Dzieciom. W pierwszej klasie zaczytywaliśmy się przygodami Zuźki Zołzik. Sama śmiałam się chyba najgłośniej, bo Zuźka ma niesamowite przygody i zawsze wpada w niezłe tarapaty.

Umiejętność czytania ściśle łączy się z umiejętnością pisania. W klasach młodszych to równorzędne umiejętności. Trzeba się sporo napracować, by na koniec klasy trzeciej dzieci czytały i pisały na poziomie umożliwiającym im naukę w klasach IV-VI. Jeszcze więcej wysiłku wymaga od nauczyciela sprawienie, by czytanie i pisanie były przyjemnością, a nie nudną koniecznością.

Dzieci bardzo lubią tworzyć swoje własne książki, wymyślać historyjki, ilustrować przeczytane lektury. To ich wrodzona umiejętność, zawsze zachwycam się, jak swobodnie wymyślają fabułę, bohaterów, uzasadniają swoje zdanie, budują dialogi. Kiedy potrafią już pisać staram się często organizować zajęcia związane z tworzeniem książek na różne tematy.

Ostatnio uczestniczyłam w kursie online przygotowanym przez Irene Peteraki, ambasadora programu eTwinning w Grecji  na temat współpracy podczas tworzenia książek w wersji online. Kurs był tak przemyślany, że co dwa dni pracowałam z innym nauczycielem z Europy, wspólnie tworzyliśmy historyjki, książki w aplikacjach wybranych przez Irene. Korzystaliśmy z GoogleDocs, TitanPad, a w programie PrimaryPad wszyscy uczestnicy kursu pisali jedno opowiadanie, które w ostatecznej wersji zostanie rozesłane uczestnikom mailem. 55 nauczycieli z różnych części Europy przez  pięć dni stworzyło całkiem ciekawe wspólne dzieło.

Kurs się skończył, w głowie kotłują się pomysły-już nie mogę się doczekać, by stworzyć  małe arcydzieła z moimi uczniami.

Pierwszy program, który mnie zachwycił to storybird.

www.storybird.com

Słyszałam o nim wcześniej, ale nie próbowałam z niego korzystać. Jest to darmowa aplikacja do tworzenia książek z gotowych ilustracji przygotowanych przez artystów plastyków. Ilustracje są zachwycające, niezwykle barwne, przedstawiają różnorodną tematykę, do ich wykonania zastosowano ciekawe techniki plastyczne. Samo oglądanie ich wprowadzi nas i naszych uczniów w świat baśni, wyobraźni i magii. Co ważne, można korzystać z polskich znaków. Łatwo więc będzie wykonać podpisy moim małym uczniom, a na zajęciach języków obcych uczniowie swobodnie są w stanie przygotować każdy tekst.

Pracę w programie zaczynamy od założenia konta. Można założyć konto nauczycielskie i zaprosić do tworzenia książek trzydziestu uczniów. Co ważne uczniowie mogą pracować w parach, tworzyć jedną książeczkę. Umiejętność współpracy, komunikowania się, uzgadniania, planowania, odpowiedzialności za wspólne dzieło to dodatkowe korzyści podczas tworzenia książki. W wersji darmowej gotową książeczkę możemy opublikować w biblioteczce storybird, możemy uczynić ja prywatną, link przesłać znajomym. Wg warunków użytkowania aplikacji, jeśli książeczka napisana jest w języku angielskim, przechodzi proces weryfikacji i po pewnym czasie zostaje opublikowana, można pobrać EMBED code do zamieszczenia na blogu, stronie klasy. Jeśli natomiast piszemy w języku polskim powinniśmy robić to  na koncie nauczyciela,  zapisujemy dzieło  jako Private – not for schools. Mamy od razu wygenerowany EMBED code do zamieszczenia na stronie klasy lub na blogu.

Aplikacja Storybird może być wykorzystana przez nauczyciela w różny sposób Można stworzyć pierwsze strony książki i wspólnie dokończyć publikację, można poprosić o wymyślenie podpisów pod wybranymi przez nauczyciela ilustracjami tworzącymi książkę na temat podany przez nauczyciela, można przygotować uczniom książkę, którą przeczytają w domu i napiszą odpowiedzi na pytania nauczyciela. Możliwości jak zwykle jest tyle ile osób korzystających ze Storybird. Uważam, że jest to jedna z ciekawszych aplikacji, którą poznałam ostatnio, ponieważ w pracy z małymi dziećmi potrzebuję prostych, intuicyjnych narzędzi i szybkiego, widzialnego efektu. Storybird mi to zapewnia. Mogę zostać Andersenem.

http://storybird.com/books/zabawy-przyjacio/

Kolejna aplikacja, którą poznałam na kursie to Little Birds Tales.

http://www.littlebirdtales.com/home/default/

W tym darmowym programie można do stworzonej książki  dodatkowo nagrać swoją narrację, niestety nie można w podpisach używać polskich liter. Aplikacja umożliwia  założenie konta nauczycielskiego, dodanie listy uczniów. Wszystkie  stworzone przez uczniów książki mamy dzięki temu w jednym miejscu.

Aby przygotować historyjkę można wykorzystać zdjęcia, ale też narysować obrazki w aplikacji- otworzy nam się okno z narzędziem do rysowania podobnym do programu Paint. Dodatkową funkcją jest korzystanie zarówno ze zdjęć, jak też dorysowywanie do nich swoich elementów w programie graficznym tej aplikacji.

Program jest bardzo prosty w obsłudze, przyjazny interfejs sprzyja młodszym uczniom. Link do gotowej książki można wysłać mailem, Embed code umożliwi umieszczenie dzieła na blogu lub stronie klasy. Program można wykorzystać do różnych celów edukacyjnych i na wielu przedmiotach. Liczy się kreatywność nauczyciela oraz  uczniów.

Mam nadzieję, że zachęciłam czytelników tego bloga do zabawy z programami  do tworzenia książek. Andersenem może być każdy uczeń, i to my, nauczyciele powinniśmy sprawić, by nasi uczniowie w to uwierzyli.


7 Komentarzy

Ulotki, reklamy – czy można polubić?


smore1

smore.com

Ulotki dostajemy w sklepach, na ulicy, wpadają nam do skrzynki pocztowej. Niektórych nawet nie czytamy, od razu lądują w koszu na śmieci.

Pamiętacie scenę, gdy Adaś Miauczyński otwiera skrzynkę pocztową i wysypuje się sterta ulotek, która sięga mu do kolan ? Takiej ich ilości na szczęście  nigdy nie mam w swojej skrzynce pocztowej, ale wokół jest ich bardzo dużo.

Na lekcjach z małymi dziećmi redagujemy zaproszenia, ogłoszenia, reklamy. Moi mali uczniowie nie mają problemu ze stworzeniem ulotki czy reklamy. Jak z rękawa sypią cytatami z telewizji. Lubią tworzyć ogłoszenia, chętnie je ozdabiają, mają przy tym dużo frajdy. Potem robimy wystawę takich ogłoszeń, podziwiają prace kolegów i koleżanek. Gdy po raz kolejny wracam do tematu reklam, ogłoszeń, czy zaproszeń staram się wymyślić coś nowego.

Niedawno odkryłam aplikację, dzięki której możemy w kilku krokach przygotować ulotkę, plakat, reklamę, ogłoszenie, czy zaproszenie informujące o dowolnym  wydarzeniu . Aby usprawnić pracę powinniśmy  przygotować kilka zdjęć, zrobić notatki w brudnopisie.

www.smore.com

W aplikacji smore musimy założyć konto, moi uczniowie pracują w grupach na moim koncie podczas zajęć w szkole. Bardzo istotne jest, że możemy używać polskich znaków. Na lekcji języka obcego jest dużo prościej.

Nasza ulotka będzie zawierać tekst, zdjęcie, bądź całą galerię zdjęć, film, mapę. Wybieramy szablon ulotki, tło, krój czcionki, kolory. Ciekawostką jest możliwość dodania nagranego komentarza w aplikacji soundcloud.com. Tego nie próbowałam, ale na pewno wzbogaci to naszą  ulotkę o dodatkowy atrakcyjny element.

Obsługa programu jest intuicyjna, pola, których nie chcemy usuwamy, dodajemy takie, które odpowiadają treści naszej ulotki.

Po ukończeniu pracy ulotkę można wydrukować, zrobić wystawę prac. Pobrany kod wstawimy na blog lub na internetową stronę szkoły, link prześlemy znajomym. Jeśli zrobimy PrtSc, możemy z obrazów zrobić prezentację multimedialną w dowolnym programie. Nasza ulotka nie zaśmieci prawdziwej skrzynki pocztowej, będzie ozdobą  skrzynki wirtualnej.

Aplikacja smore może być wykorzystana przez uczniów z Samorządu szkolnego, którzy przygotują w niej zaproszenie na zabawę karnawałową, festyn szkolny, akcję charytatywną. Nauczyciele starszych uczniów na pewno znajda dla smore wiele ciekawych zastosowań.

Postanowiłam w ten sposób powiadomić rodziców moich uczniów o warsztatach przedświątecznych, podczas których będziemy wspólnie robić kartki świąteczne. Zabieram się do pracy.

Oto moje zaproszenie.

Smore na Vimeo


3 Komentarze

Jak ożywić zdjęcie?


Przygotowywałam ostatnio prezentację o nas i o naszym mieście dla  partnerów w projekcie o podróżach. Dzieci wykonały zdjęcia, wcześniej nakręciłam krótkie filmy. Jak to razem pokazać w prosty sposób? Postanowiłam tym razem zrobić interaktywne zdjęcie.

Moje zdjęcie będzie żyło! Najpierw w aplikacji piZap przygotowałam kolaż z kilku zdjęć. Potem w programie ThingLink do zdjęć  dodałam linki  filmów, które wcześniej umieściłam na youtube. Dzięki temu zdjęcie dosłownie przemawia do odbiorcy .Mała ikonka na statycznym zdjęciu przenosi odbiorcę do żywego świata. Do zdjęć można również dodawać opisy, po kliknięciu na ikonę pokaże się tekst. Gotowa pracę można opublikować na blogu, internetowej stronie klasy

W darmowej wersji aplikacji ThingLink można zrobić z uczniami 50 interaktywnych zdjęć, które mogą być plakatami na różne tematy. Świetnie nadaje się do wykorzystania na lekcji historii, biologii, języka obcego…Od kreatywności nauczyciela i uczniów zależy jakie ta aplikacja znajdzie zastosowanie. Uczniowie mogą przygotować interaktywne zdjęcie o miejscu zamieszkania, zainteresowaniach, ciekawych miejscach w Polsce, ulubionej muzyce, zwierzętach żyjących na Antarktydzie, stolicach Polski, zwyczajach świątecznych.

Macie już swoje pomysły?

Podczas pisania tego krótkiego artykułu w mojej głowie już rodzą się nowe. Zabieram się więc do przygotowania życzeń świątecznych – dzięki ThingLink będą jeszcze piękniejsze.

Zobacz nasze interaktywne zdjęcie w serwisie ThingLink


5 Komentarzy

Cyfrowa szkoła eTwinningowa


etwinning.pl

Głośno ostatnio o Cyfrowej szkole. W prasie i telewizji trwa dyskusja, padają argumenty za i przeciw, liczy się pieniądze. Do szkół, które są w tym  w pilotażowym programie trafiają pierwsze sprzęty. Teraz się zacznie ! Będzie e-szkoła, e-nauczyciel, za chwilę e-podręcznik.

Ale w Polsce już od dawna jest e-szkoła, rzesza e-nauczycieli codziennie pracuje z komputerami, uczniowie tworzą puzzle, awatary, interaktywne plakaty, chmury wyrazowe, quizy wykorzystując nowoczesny sprzęt w szkole i w domu.

Czytaj dalej