Superbelfrzy

Społeczność eduzmieniaczy


2 Komentarze

Nowy adres blogu


Informujemy wszystkich gości i sympatyków o nowym adresie blogu. Mamy własne miejsce tutaj:  http://www.superbelfrzy.edu.pl/

Wszystkie wpisy od początku marca – na nowym blogu. Archiwum też tam przenieśliśmy.

Zapraszamy na nowe miejsce Smile

Reklamy


2 Komentarze

Wiosenna eTwinningowa infekcja w Lizbonie.


            commun

    W dniach 14-16 marca 2013 roku wzięłam udział w dorocznej międzynarodowej konferencji eTwinning w Lizbonie. Konferencję zorganizowano w Corinthia Hotel Lisbon. To moja trzecia międzynarodowa konferencja eTwinning. Pierwsza odbyła w Budapeszcie, druga w Berlinie, trzecia, mam nadzieję nie ostatnia, w Lizbonie. Podczas każdej konferencji poznawałam nowych nauczycieli, niektórzy są moimi nowymi partnerami, zaprzyjaźniłam się z ciekawymi ludźmi, od których wciąż się uczę i dzięki temu rozwijam swoje umiejętności.

Znalazłam się w grupie ponad 500 nauczycieli z całej Europy, którzy na konferencję przybyli na zaproszenie swoich Biur Narodowych eTwinning, lub Biura Centralnego eTwinning mieszczącego się w Brukseli. Z Polski przyjechała pokaźna delegacja nauczycieli, ambasadorów, ekspertów i pracowników Biura Narodowego. Co roku w międzynarodowej konferencji biorą udział laureaci polskiego konkursu eTwinning. Tym razem nasze miasto reprezentowałam z panią dyrektor Przedszkola Miejskiego nr 13, które w ogólnopolskim konkursie na projekt eTwinning zajęło II miejsce. Bardzo się cieszę, że po naszym spotkaniu pani dyrektor potrafiła zachęcić swoje nauczycielki do przystąpienia do programu eTwinning i wspierała je w pracy. Koordynatorka projektu nie mogła uczestniczyć w spotkaniu w Lizbonie, gdyż spodziewa się dziecka, dlatego przedszkole reprezentowała pani dyrektor.

Udział w konferencji międzynarodowej jest  doskonałą okazją, by pochwalić się naszymi osiągnięciami w Europie, gdyż polscy nauczyciele należą do jednej z najliczniej reprezentowanych narodowości w programie eTwinning, a nasze projekty są bardzo wysoko oceniane przez komisje konkursowe.

Po zarejestrowaniu się, odebraniu indentyfikatorów wspólnie z partnerkami  przygotowałam wystawę na temat naszego projektu. Projekty zwycięskie otrzymały specjalne miejsca wystawowe, znakomicie oświetlone, wyposażone w stolik i krzesełka. Partnerzy podzielili się zadaniami, więc każdy znał swoje obowiązki,  zaprezentowałyśmy materiały   projektu w naszym boksie i mogłyśmy podziwiać inne wystawy. Zachwycałyśmy się pomysłowością nauczycieli, próbowałyśmy narodowych smakołyków, brałyśmy udział w konkursach i loteriach.

Głównym punktem programu konferencji było wręczenie nagród zwycięzcom w europejskim konkursie eTwinning. W tym roku przyznano 6 nagród tematycznych i 3 nagrody główne. Nagrody tematyczne – język hiszpański, język francuski, język niemiecki, Nagroda im. Marii Skłodowskiej-Curie, Nagroda porozumienia Międzykulturowego im. Mevlany, Nagroda w kategorii Język angielski jako drugi język.

Trzy główne nagrody przyznano w kategoriach wiekowych 4-11 lat, 12-15 lat, 16-19 lat.

Oto polscy nauczyciele w gronie zwycięzców.

Jolanta Okuniewska, Szkoła Podstawowa nr 13 w Olsztynie za projekt Friends Fur-ever, nagroda w kategorii wiekowej 4-11 lat;

Stanisława Czerezdrecka, Zespół Szkół w Dąbrowie Opolskiej za projekt The Rainbow Village project, nagroda w kategorii wiekowej 12-15 lat;

Wioletta Sosnowska, Zespół Szkół Tekstylno-Handlowych w Żaganiu za projekt Dans le cercle des signes du zodi@que, nagroda w kategorii specjalnej język francuski;

Małgorzata Czech, Gimnazjum nr 11 w Częstochowie za projekt Direkt aus…  nagroda w kategorii specjalnej język niemiecki;

Małgorzata Pawlik-Podgórska, Miejski Zespół Szkół, Gimnazjum nr 1 w Czeladzi za projekt Fly me to the Moon, nagroda w kategorii specjalnej Nagroda Marii Skłodowskiej-Curie;

Katarzyna Zawiła-Dudzik, Szkoła Podstawowa nr 4 im. Orła Białego, Czechowice-Dziedzice, za projekt Intercultural dialogue through fairy tales, drama and art,  nagroda w kategorii specjalnej Nagroda Porozumienia Międzykulturowego im. Mevlany.

Uczestników konferencji powitała pani Androulla Vassiliou z Departamentu Edukacji Komisji Europejskiej, następnie przemówił pan Nuno Crato Minister Edukacji i Nauki Portugalii. Po zaprezentowaniu się przedstawicieli poszczególnych krajów przyszedł czas na występ uczniów ze szkoły im. Michela Giacometti w Quinta do Conde, Sesimbra, Portugalia. Występ był porywający i został przyjęty z ogromnym aplauzem uczestników konferencji.

Po przerwie kawowej rozpoczęła się ceremonia wręczania nagród. Była to dla mnie niezwykle wzruszająca chwila, gdyż odbierałam nagrodę za zdobycie pierwszego miejsca za najlepszy projekt eTwinning w kategorii wiekowej 4-11 lat. Na scenę weszłam razem z moimi partnerkami z projektu Cornelią Melcu z Rumunii i Alicją Maia Neto z Portugalii. Wcześniej został zaprezentowany film, który nakręcono w naszych szkołach na temat projektu Friends Fur-ever. Oglądałyśmy go z wielkim zainteresowaniem, efekt zachwycił wszystkich i po chwili rozległ się ogromny aplauz publiczności.

Wieczór zakończył się zwiedzaniem wystaw oraz rozmowami z nauczycielami z różnych krajów europejskich, którzy zaciekawieni dopytywali się jak pracuje się metodą projektu, jak należy planować pracę i jak współpracować, by osiągnąć sukces tej miary. Ta część konferencji to też dzielenie się doświadczeniem oraz nawiązywanie kontaktów do nowych projektów. Zaowocuje to z pewnością nowymi projektami w kolejnym roku szkolnym. Wieczorem zorganizowano nam wycieczkę autokarową po Lizbonie. Podziwialiśmy zachwycające miejsca stolicy Portugalii, przewodniczka opowiadała nam o historii tego kraju i wielkich odkryciach geograficznych. Dzięki nauce historii w polskiej szkole znaliśmy odpowiedzi na zadawane pytania, czym wprawiliśmy w zadziwienie innych nauczycieli, sami byliśmy zdumieni, że nie znali nazw statków Krzysztofa Kolumba.

Kolejny dzień obfitował w szereg warsztatów prowadzonych przez doświadczonych eTwinnerów. Tego dnia również prezentowałam swój zwycięski projekt, wspomagały mnie moje partnerki. Sala była wypełniona zainteresowanymi nauczycielami, po prezentacji udzielałam odpowiedzi na pytania nauczycieli. Odebrałam mnóstwo gratulacji, co utwierdziło mnie w przekonaniu, że nasz projekt był rzeczywiście najlepszy w Europie.

Po swoim warsztacie wzięłam udział w sesji 2  prowadzonej dla nauczycieli języków słowiańskich. Swoje projekty zaprezentowały nauczycielki z Polski Marzena Kaszyńska, Katarzyna Chojnacka, ze Słowacji Petra Plihalova, Kornelia Lohynova oraz z Chorwacji Dubravka Granulic.

Tego dnia jeszcze brałam udział w seminarium na temat promocji realizowanych projektów prowadzonym przez Claire Morvan z Biura Centralnego eTwinning z Brukseli i Danielę Bunea z Rumunii. Dzieliłam się swoimi doświadczeniami jako nauczyciel realizujący projekty, oraz jako  ambasador programu eTwinning, który promuje program w regionie.

Wieczorem odbył się uroczysty obiad, na który wszyscy uczestnicy zostali zabrani podstawionymi autokarami. Mieliśmy okazję posłuchać koncertu fado .

Ostatni dzień poświęcony był podsumowaniu konferencji, odbywały się dyskusje panelowe, głosowania. Obejrzeliśmy też reportaż filmowy z konferencji zrealizowany przez ekipę filmową towarzyszącą nam przez całe trzy dni.

Konferencja była niezwykle udana. Zadbano o każdy szczegół i detal, by uczestnicy czuli się komfortowo, by z konferencji wywieźli nowe inspiracje i przemyślenia, by swoją pasją zarażali innych nauczycieli. Dla mnie były to niezwykłe chwile, podczas których z dumą reprezentowałam kraj, swoje miasto i szkołę.

Relacja video   https://www.youtube.com/watch?v=hwLoFh4dhq0

Zdjęcia               http://www.picturetrail.com/sfx/flicks/preview/8893508

Blog konferencji   http://conference2013.etwinning.net/category/workshop-report/
————–
test:
//LearningApps.org/watch?app=1181794


5 Komentarzy

Kilka refleksji na gorąco po debacie o e-podręcznikach


Zakończyła się debata na temat e-podręczników. Byłem niepocieszony, że nie mogłem z powodów osobistych jechać do Warszawy i w niej uczestniczyć. Całe szczęście, że debata była relacjonowana na żywo w Internecie. Dzięki temu miałem okazję biernego uczestniczenia w debacie. Wielkie podziękowanie dla Oli Pezdy, organizatora debaty, za stworzenie nam takiej możliwości.

Poniżej pierwsze wrażenia i uwagi jaki mi się nasunęły na gorąco:

1) Albo jestem przewrażliwiony albo prezentacje wydawców sprowadzały się w większości do przekazów apologetycznych w stylu: ,,przecież my to już mamy…”

2) Podobnie jak prowadzącą spotkanie Ola podkreśliłbym wypowiedź studenta. Czy ktoś analizował to, jak to się ma do uczniów. Ciągle jak mantrę powtarzam, że uczniowie są inni niż zakłada system edukacyjny i tradycyjna metodyka nauczania. Przecież pracujemy z nimi na co dzień i nie dostrzegamy ich inności od uczniów sprzed 5/10 lat?….
Dla studenta (zapomniałem imienia, nazwiska, postawił pytanie, czy ktoś badał jacy teraz uczniowie są i czego potrzebują…) mam odpowiedź: TAK, są takie badania właśnie KOGNOWISTYCZNE i w Polsce i za granicą. Są wyjątkowo zbieżne z doświadczeniem spotkania z uczniami TWARZĄ W TWARZ, pod warunkiem, że zwróci się uwagę jak oni korzystają z informacji i jak działają…

3) Z tym wiąże się też moja radość z drugiej konkluzji ze spotkania jaką sprecyzowała Ola Pezda:
Warto pomyśleć w najbliższym czasie o debacie na temat e-NAUCZYCIEL !!!!
Mówię: Tak! Tak! Tak! KONIECZNIE!!!!

Co jeszcze?
Rozśmieszyła mnie końcowa konkluzja przedstawiciela WSIP-u. Zapytał prowadzącą Olę: ilu jest superbelfrów a ilu pozostałych nauczycieli… Superbelfrów jest garstka a tysiące nauczycieli… WSIP działa na rzecz tej większości…
Tak: punkt widzenia zależy od punktu siedzenia:
Nauczyciele 20-wieczni w 21 wieku są nadal głównymi ,,płatnikami” dla WSiPu i trzeba o nich dbać. Ja to rozumiem i może gdybym szukał jak zarobić na edukacji też bym (MOŻE?) tak myślał.
Czy dobrze rozumiem? Musimy nauczycielom dać produkt na ich miarę i miarę ich oczekiwania?
Wydaje mi się jednak, że co innego jest palącym priorytetem społecznym. Jest nim ,,produkt” na miarę potrzeb skuteczności edukacji dla współczesnych uczniów i naszych dzieci?
Interes edukacji jest jednak inny niż interes podmiotów gospodarczych zarabiających od lat na edukacji. Są  pewne granice rozsądku biznesowego modelu edukacji. Tymi granicami jest INTERES SPOŁECZNY i bezpieczeństwo państwa i społeczeństwa. Tylko idiota nie dostrzega tego, że społeczeństwo wiedzy i społeczeństwo edukacyjne to są synonimy.
NAUCZYCIELOM TRZEBA DAĆ CAŁKOWICIE COŚ INNEGO, bo zmienił się zarówno świat, jak również uczniowie z jakimi nauczyciele pracują. Należy ułatwić im prosto i bezstresowo zmienić swoją mentalność i metody pracy dostosowane do ,,cyfrowych tubylców”.
(Owszem: można sprzedawać Indianom szkiełka – po co im mówić, że one we współczesnym świecie są bez wartości. Ale takie działanie to jest obrzydliwe oszustwo)

Nazywajmy rzeczy w końcu po imieniu: podmiotem edukacji jest UCZEŃ (nasze dziecko, moje, twoje…) Oni są, jacy są… i zdecydowanie inni niż cyfrowi abnegaci…

Pomóżmy nauczycielom w tej zmianie…
Nas wszystkich zmiany zaskoczyły….
Kto z nas powie, że w 100% nadąża za zmianami?

Tak! Tak, Tak, OLU – zróbmy debatę na temat potrzeb nauczycieli. Spróbujmy porozmawiać na temat:
W jaki sposób pomóc nauczycielom jak najszybciej (tu i teraz) przeskoczyć do cyfrowego świata naszych uczniów.

Wykorzystując pomysł kultowej już wypowiedzi Johna Kennedy’ego można powiedzieć tak:
Nie pytajmy się co min. Boni i MEN mogą zrobić dla nas za pomocą środków finansowych UE w latach 2014-2020. Zapytajmy się raczej co możemy zrobić sami już dzisiaj, aby nie ugrzęznąć w klinczu edukacyjnym.

Nie można czekać, aż państwo zrobi wszystko za nas – chyba, że chcemy państwa demokratycznego ale ,,broń boże” obywatelskiego…. Bo tak jest wygodniej…
Uczniowie są świetni ,,w tych cyfrowo-komunikacyjno-medialnych klockach”, ale wykorzystują (o zgrozo!) tą swoją biegłość w 90% wyłącznie do zabawy i rozrywki…. (Znam wyjątki, ale potwierdzają one regułę tezy o tej większości)
Sposób i cel użycia nowych technologii przez naszych uczniów nie ma nic wspólnego (w większości) z edukacją i ze społeczeństwem wiedzy – jest najwyżej sygnałem alarmu dla edukacji.

Tylko, że ci młodzi generalnie są wspaniali – naprawdę!.  Problem polega na tym, że z tymi bardzo atrakcyjnymi i dostępnymi powszechnie narzędziami zostawiliśmy ich całkowicie SAMYM SOBIE. Dodatkowo sami stworzyliśmy model świata konsumpcyjnego i konsumpcyjnego stylu życia. Nie wymagajmy od naszych dzieci, aby same z siebie miały wykształconą wyobraźnię i instynkt samozachowawczy myślenia o ,,jutrze”.

Tylko, że wielu nauczycieli jest również wspaniałych, tylko gdzieś przeoczyli w codziennej gonitwie zmiany jakie nastąpiły…

ZRÓBMY taką debatę JAK NAJSZYBCIEJ i spróbujmy razem pomyśleć jak można nauczycielom pomóc. Są super i zasługują na to. Może wtedy uczniowie też zmienią swoje podejście do przyciasnego im ,,obowiązku szkolnego”.


6 Komentarzy

Czeba expertów


Warszawa, 09.11.2012r., CN Kopernik.

http://dlcongress.pl

dla Superbelfrów I część relacji – Jacek Scibor

Źródło: https://www.facebook.com/DLCongress 

Po zadokowaniu w Centrum Nauki Kopernik, porannym zakawowaniu się i nawiązaniu kontaktu analogowego z Małgorzatą Piotrowską i Krzyśkiem Wojewodzicem udaliśmy się na wykład otwierający DLC, zasiadając w grupie ponad 200 przedstawicieli najróżniejszych firm albo będących dostarczycielami szkoleń, albo chcących je wdrożyć. Czytaj dalej